Film

Fotoğrafçılıkta, sinemacılıkta ya da radyografide resim çekmek için kullanılan şerit ya da levha. Bu şekilde çekilmiş resimlerden onbinlercesinin yan yana birleştirilmesiyle oluşan ve bir konuyu sergileyen resimli şerit.

Sinema filmi delikli saydam bir ÅŸeritli bunun üzerine kaplanmış olan ışığa duyarlı bir maddeden oluÅŸur. Selülozik bir madde olan film ÅŸeridinin bulunması. Hyatt kardeÅŸlerin, sonra Hannibal Goodwin’in (Ansco) ve Harry Reichenbach’ın (Eastman) çalışmalarıyla gerçekleÅŸmiÅŸtir. 1889′da Eastman Åžirketi, jelatinli gümüşbromürle kaplı selüloit filmleri satışa çıkardı. Önceleri selülöz nitrattan (yanıcı madde) yapılan filmler günümüzde selülöz triasetattan yapılmaktadır. Hiçbir film (güvenli film) yüzde 0.36′dan fazla nitrik azot içermemeli ve yanma denemesinde 300 °C’de en çok on dakika içinde kömürleÅŸtirilmelidir.

Filmlerin standart (ya da ticari) büyüklüğü genellikle 35 mm’dir. (en). Edison’un tasarladığı sinema filmi 1904′te bu normal boyutunu aldı. 70 mm. geniÅŸlikte filmler de vardır (ancak bunlar daha çok fotoÄŸraf çekiminde kullanılır). 35 mm’lik filmler sessiz film zamanında tam dolduruluyorken sesli film bulununca bunun birazı, sol kenarda ses kaydına ayrılarak resim alanı daraltıldı. Yarı profesyonel olan 16 mm’lik filmler özellikle televizyonda, eÄŸitimde 9.5 ve daha yaygın olan 8 mm’lik filmlerse amatör sinemacılar tarafından kullanılır.

Bu makaleyi Bolcasohbet.net’i kaynak olarak belirttiÄŸiniz takdirde sitelerinizde yayınlayabilirsiniz.