Forum
Astroloji
Rüya Tabirleri
Burç Özellikleri
Güzel Sözler
Ask Testi
Siirler
Hikayeler
Fikralar
Messenger
Oyunlar
Gazeteler
Linkler
BolcaRadyo
IRC Komutlari
Kurallar
Iletisim
 
 
HIZLI SOHBET
Nickinizi Girin ve Baslayi Tiklayin.

 
 
 
 
«Bilmiyorum Nasıl Başlamalıyım ! »

4 senedir internet ortamında çok samimi insanlarla,dostluklarla belki yalandı ama inandığım sevgilerle tanıştım.Bunca zamanda kimseye aşık olmadım çünkü yalan geliyordu sahte geliyordu beklide gerçek hayatta kimseyi sevemediğimden aşkla oyun oynuyordum!!Bilmiyordum ki aşkı basit bir şey sanıyordum…
    Bir gün çok sevdiğim bir dostumla kavga etmiştim o kadar üzüntülüydüm ki o anda sığınacak bir yer,bir insan bekliyordum..Ama soranlara da bir şeyimin olmadığını ve gayet mutlu olduğumu söylüyordum.O zamanlarda dj’lik yaptığım için bir sürü dj arkadaşım vardı.Bazılarıyla samimi bazılarıyla da sadece isimle tanışıyorduk.O anda da yayında arkadaşım bile demediğim adını bile tam bilmediğim biri yayındaydı.Benimse canım sıkkın olduğundan bir şarkı istemiştim ondan beni kırmadı ve çaldı..Bu şarkının nedenini sordu ve hiç tanımadığım birine içimi dökmenin en iyi yol olduğunu düşündüm.Anlatmaya başladım…
    Beni herkezden dikkatli dinlemişti ve çözüm bulmaya çalışıyordu.Çok hoşuma gitmişti ben bunca zaman niye onunla tanışmadığımı dile getirdim!!Oysa oda istiyormuş ta!Bir türlü nasip olmamış…NEYSEE
    Biraz zaman geçti her gün onunla konuşabilmek için sabah internete girer ve akşama kadar onun online olmasını beklerdim.Çünkü huzur veriyordu bana.Ve üzücü olansa o BURSA da! Bense İZMİR deydim!!!İnternette aşka inanmadığımı söylemiştim gerçektende inanmıyordum,oda aynı şekilde.Biz her gün birbirimize uyan özelliklerimizi dile getirirken nerden bileyim gönlümü ona kaptıracağımı??NERDENN
    EhH biraz kur yaptık bir birimize ve ben o zamanlar o kadar çapkın o kadar gevezeydim ki!!Hiç kimseyle ciddi bir ilişki düşünemiyordum.Çünkü beceremezdim alışmışım bu türlü kendimi kandırmacalara bu yüzden bunu ona da söylemiştim.O ise benimle çok iyi anlaştığını ve hoşlandığını belirtiyordu.Biraz zaman geçtikten sonra bende hayatımda bir renk olsun diye kabul etmiştim teklifini.Okullar açıldı,okula git gel ve yanımda olmasa da gün 24 saat ve biz onunla 20 saati konuşuyorduk eee bi 4 saatide uyuyorduk.Diğer hiçbir yaptığımız ayrı değildi.Hoşlanıyordum bundan bunca zamandır ilk defa bir erkek beni bu kadar sahiplenmiş ve bana buna kadar çok yakışmıştı.Mutluydum ama daha sevmiyordum o ise her gün beni sevdiğini hayatında ilk defa böyle bir aşk yaşadığını söylüyordu.Ben yanıma gelene kadar onu sevdiğimi söylememiştim…Bir gün İzmir’e geldi arkadaşı 9 eylül üniversitesinde okuyordu.Onunla birlikte 3 gün kalıp geri dönecekti ve bu beni çok heycanlandırıyordu.
    Bi Perşembe günü ben okuldan kaçtım çünkü onu görmek istiyordum tabi yalnız değildim arkadaşlarımda yanımdaydı..Alp ise yanıma geliyordu uzaktan görmüştüm!!Uzaktan görmeme rağmen kalbim küt küt atmaya başlamıştı.Geldi ve hiç beklemediğim şekilde sarıldı bana elimi tuttu ve oturduğumuz cafeye doğru yürüdük o kadar heycanlıydım ki bi kere attığım adımı tekrardan atıyordum…Ve gittiğim yerde alp’i ve arkadaşını benim arkadaşlarımla tanıştırdıktan sonra güzel açıklık bir yere gitmeye karar verdik…Sabah olduğu için bu kadar heycan fazla gelmişti bana ve otobüse bindiğimizde titreme tuttu ayaktaydık ve bana sarıldı..Sarılışı tek bedenimi değil bütün ruhumu ısıtmıştı sanki.Gittiğimiz yerde de bir cafeye oturduk ve elimi tuttu daha sonra bana getirdiği meleği boynuma taktı asla çıkartmamamı istedi..Bense söz vermiştim çıkartmamak için.O melek benim hayatımdı!
    Ertesi gün ben yine okuldan kaçtım ve buluştuk.Yine gittiğimiz yere gitmek istedi çünkü ilk tanıştığımız yeri hiçbir zaman unutmak istemiyorduk!!Gittik ve deniz kenarında kayalıklarda oturduk.O kadar güzeldi ki! Hava,güneş,deniz sanki bize gülüyorlardı çünkü seviyordum onu bunu anlamıştım..İnanır mısınız? hayatımda ilk defa biriyle bu kadar uzun beraber olup zamanın geçmemesi için dua ediyordum onunla olduğum 2 gün boyunca geçen 30 saat muhteşemdi..     Ve ayrılık zamanı!!!!
   Hiç sevmedim ben bu ayrılığı çünkü onu son görüşüm son öpüşüm son hissedişimdi.Allah’ımdan dayanma gücü istedim ama beni deniyordu bunca zamandır sevmediğim kişilerle çıktığımın ve aşkın basit olduğunu düşünmemin cezasını yaşıyordum sanki o an!!Böylece yanımdan gitti ve 2 ay boyunca sadece telefondan ve msn’den konuşup gördük bir birimizi.Her şey çok güzeldi.
    8 KASIM onun doğum günü ona o kadar güzel bir hediye vermeliydim ki asla unutmamalıydı.Ve onunda her zaman benden istediği bir şey vardı SÖZLENMEK,BENİ SAHİPLENMEK istiyordu.Ama ben her zaman çok erken diyordum.Ama artık zaman bitmişti bende onun olmak istiyordum.Doğum gününde birinin benim parmağımda diğerinin ise onun parmağında takılı olduğunu görmek istiyordum.O gün bunları aldıktan sonra çok mutluyduk artık biz birbirimize aittik.Her şeyi ailelerimize açmanın zamanı gelmişti,ben aileme oda ailesine beraber olduğumuzu ve ciddi düşündüğümüzü açıkladık.Her şey bu zaman kadar çok güzeldi..Ama onun ailesi beni istemiyordu.Nedeni ise;Annesi babasıyla ayrılmıştı evin tek oğlu olduğu için ondan ilgi görmeye alışmışlar ve alp’te sadece bana yönelince haliyle istemediler.Onu üzdüğümü söylediler ve beni arayıp tehtit ettiler.Aşkıma tehtit değil hiç bir şey engel olamazdı ama alp’i üzmek istemiyordum.O kadar büyük bir çıkmaza girmiştim ki alp’e ne diyecektim bilmiyordum ona ailesinin istemediğini mi söylemeliydim yoksa aşkımı içimemi gömmeliydim bilmiyorum!!
    Bir gün onu arayıp söyledim ailesinin bana böyle davrandığını ve bu yüzden onu üzmek istemediğimi.Ama o bunu duyunca ailesinden bile vazgeçmeyi göze almıştı İzmir’e yerleşip okulu bırakacağını ve geri kalan hayatını benimle geçirmek istediğini söylemişti..Ben böyle bir sorumluluğu nasıl alırdım ,nasıl taşıyabilirdim bu vicdanı? Annesini tek başına bırakıp nasıl yanıma gelebilirdi?Daha üniversite 2 deydi ve hayatında başaracağı çok güzel günler vardı…Biliyordum.. Zaten ablası vardı her şeyimizi o bitirdi nişanlıydı ama Allah onun bana yaşattıklarını, ona da yaşatsın..Ben bu sevgiyi kalbime gömerek alpten ayrıldım.Sonra çok pişman oldum çünkü ailesi benim yaptığım fedakarlığa değecek insan değildi.Hayatımda ilk defa bu kadar çok sevdim,her gün göz yaşı döktüm,her gün kendime ve hayata isyan ettim,yaşamım bana ait değildi yaşayamıyordum boğuluyordum ve ilk defa hala SEVİYORUM…unutamadım seni SEVGİLİM..
    MeleğiMİZ hala boynumda ve anca ölünce benden ayrılacak.

Bu Bölüme Yeni Hikaye Eklemek İçin Tıklayınız.
 

 
 
« REKLAM ALANI »
" Asagidaki Reklamlari Tiklayalarak Sitemize Destek Olabilirsiniz "

Reklam Verin
 

 

 
Sohbet | Forum | Siirler | Fikralar | Hikayeler
Yapımcı : GencFenerli - Her Hakkı Saklıdır.
SOHBET  |  SIK KULLANILANLARA EKLE  |  ACILIS SAYFASI YAP  |  ILETISIM  |  BIZI TAVSIYE EDIN